Gözlerim genişçe kirli beyaz tavanda. KucaÄŸa alınmadığım sürece sırt üstüyüm. Herkes gülümsüyor, bir ben somurtkan, çığırtkanım. Güzel kokulu bir kadın var. Huzurlu hissettiÄŸim bir adam. Ä°ki tane büyük hanım efendi var. Büyük adam bir uyandığımda var. Bir uyandığımda yok. Bir de uyurken var. Bazen uyurken de yok. Odanın ortasında kocaman ne versen yiyen canavar var. Güzel kokulu kadın sürekli bir ÅŸeyler koyuyor aÄŸzına. Demek ki benim gibi bu canavarda. Sürekli acıkıyor, kafamı çok kaldıramıyorum. Yattığım yerden en çok seyrettiÄŸim beyaz kirli gökyüzü adı duvar. Yıldızları bile var. Ay bir gece var, sonra yok. Bazen gökyüzü ile arama güzel kokulu kadın giriyor. Gülümsüyor daima, bir ÅŸeyler konuÅŸuyor. Ama ben dilini bilmiyorum ki, bazen sırf kırılmasın diye gülümsüyorum. Aslında bu kadını gördükçe gülmek geliyor içimden, çok mutlu sürekli görünüp kayboluyor. Büyük hanımefendiler. Benle çok ilgililer, biri diÄŸerine sürekli beni gösteriyor. DiÄŸeri de sürekli beni yatağımdan kaldırıyor. BaÅŸka ülkelere götürüp getiriyor. Hem götürdüğü ülkelerin gökyüzleri çokta kirli deÄŸil. Ãœstüme sürekli farklı bir ÅŸeyler takıyorlar. Bazen çokta sinirleniyorum. Ama anlatamıyorum kendimi bir türlü, büyük adam bazen anlıyor beni, çok sevimli yüzünde birde siyah saçlar olmasa. Odanın ortasında ki canavar gibi bazen beni yemeye çalışıyor. Güzel kokulu kadın olmasa belki de yer beni. Unutmadan sürekli elinde ki oyuncağıyla oynayan odanın köşesinde ki kadını söylemem gerek size, pek bu ülkeye ait deÄŸilmiÅŸ gibi hep oyun oynuyor. Ah oyuncağını bir alabilsem, bazen bir anda yok oluyor. Sonra bir anda ayaÄŸa kalkıyor. Ne yaptığını bir türlü anlayamadım. Beni tanımıyor galiba hiç yanıma gelmedi. Ben odanın hep köşesindeyim. Ne zaman kalkmak istesem gökyüzüne yakın bir yerde buluyorum kendimi, çok güçlü olmalı güzel kokan kadın. Beni kocaman olan yumuÅŸacık iki tutacağıyla tutu veriyor.