İçimde kaybolan yerleri aramakla başladım yolculuğuma. Her yaşım biraz daha aramakla geçti kendimi, insanlar kaybolan varlıklarmış. Zaman öğretti bana benliğimi. Tiyatro oyuncusuyum yıllarımı verdim. Kendimi bulduğum tek yerdir sahne yani mabedim. Işıklar sahne ve koltuklar. Sahnede kendi dünyamdayım. Sizlere bir şeyler anlatmaya çalışan, yalan dünyanızdan çıkıp yaşanılacak gerçekliğin içinde bulmanız için uğraştım yıllarca. Bugün bir kötülük yapacağım size değil kendime, sizin dünyanızda yaşayarak kaybolacağım.SİZLERİN KISITLI ZAMANA SIĞDIRMANIZ GEREKEN YAŞAM İÇİN…

  Mektubumu yazmıştım ceketimin sol cebine koydum ve çıktım sokaklara, iÅŸportacılar, sokak sanatçıları, iÅŸyerleri ve insanlar. KoÅŸuÅŸturmaca herkesin acelesi var. Gün bana da yetmiyor bilirim bu durumu, ama bunların derdi günle de deÄŸil. Benim gibi kendileriyle, çalıntı hayatlar yaşıyorlar. Birilerinin hayatını bilmedikleri tanımadıkları bir hayatı arıyorlar. Ne aradıklarının farkında olmadan.

   Sokak tiyatrosu yapıyorum son zamanlarda. Sanatın tiyatronun önemini yitirmemesi için uÄŸraşıyorum. Tabi bir grup insanla beraber, insan kalmaya çalışırken insanlığını kaybetmemesi gereken insanlarla dolu sokaklarda, insanlık sanatı dersleri olan tiyatronun sanatını canlandırmaya çalışıyoruz. Uzun süredir aklımızda bir gerçeklik var. Çok çeÅŸitli oyunlar sergilendi, eÅŸsiz güzellikte kantolar, oyunlar ve birçokları var. Ãœstüne basılıp geçilen ve fark edilince bilmem kaç yüz liralık ayakkabının altında inatla tutunan sakızlar gibi bu dönemde sokak tiyatrosu yapmak.

  Kendi oyunlarımızın dışımda dünya tiyatrosundan kısa tek perdelik oyunlar sergilemeye gayret ediyoruz. Bu günlerde haftalardır. Gerçek ortamlarda provasını aldığımız bir tek perdelik kısa oyunu sergilemek için uÄŸraşıyoruz. Luigi Pirandello ‘’aÄŸzı çiçekli adamÂ’Â’ hayatı yaÅŸamanın, insan kalmanın çok güzel örneklerinden biridir. Müşteri ve aÄŸzı çiçekli adam arasında geçen olaylar. Hayatın her anının deÄŸerli olduÄŸunun anlam katmanlarıyla gözler önüne seriliÅŸidir. Burası bizim provalarımızı yaptığımız istasyon, bunlarda arkadaÅŸlarım.bugün onlarında haberi olmadan gerçek bir sahne oynayacağız.

   Saat 21:25 son provamız. Yarın akÅŸam saatlerinde taksim meydanda oyunu seyirci ile buluÅŸturacağız, herkes oyunların kurmaca veya öğütçü yapısının olduÄŸunu düşünerek izlemez oyunları. Fakat bu oyunun sonunda bir gerçekliÄŸin farkına varacak izleyenler.

   Her ÅŸey planlandığı gibi bugün aÄŸzı çiçekli adamı ben oynuyorum, müşteriyi yakın bir dostum ve eÅŸimi ekibimizin tek kadını olan güzel saçlı arkadaşım oynuyor. Sahneden gelip geçenler tamamen gerçek. Ve burası taksim meydanı saat 20:00 oyun baÅŸlıyor. Ä°nsanların kimi gülüyor kimi ciddi ÅŸekilde izliyor. Ve oyunun son Safalarında ben tabancamı çekip müşteriyi korkutuyorum. Ama amacım onu öldürmek deÄŸil iÅŸte burada oyunda bir deÄŸiÅŸiklik yapıp son replikten sonra silahı kafama dayıyorum. Ve ateÅŸÂ…

Mektup okunur.