Yalnızlık zor yalnız olana ben hiç yalnız kalmadım leylam sen hep bendesin ben hep sendeyim  seven sevdiÄŸiyle beraberdir .Ben daha nasıl ayrı olurum senden ömrümü yolunda harap etmeyi istiyorum daha ne var ki bundan öte Â…KonuÅŸmak istiyorum bazen susmadan,dinlenmeden,dinlemeden anlamlar yüklü bulutlar gibi ansızın çarpışıp içimi dökene, acımı dindirene kadar,kelimeleri bitirene,lüğatları sonlandırana kadar nefesin senin uÄŸruna kesilene kadar, tün kelimelerim ,cümlelerim senin karşında anlamlarını yitirdiÄŸi ana kadar konuÅŸmak istiyorum ne var ki ürkek ceylanım incinirsin alınırsın da, ah bu kelimeler idamım olur diye anlatamıyorum derdimi bu bülbülün kapında oluyor hamuÅŸ yok ki ötesi. Gözlerinde son bulana kadar bakmak istiyorum gözlerine tüm yönleri,mevsimleri,hatıraları,anıları bitirene kadar bakmak istiyorum leylam gözlerine bakamıyorum sanma korkumdandır kaçırmam gözlerimi senden, oysa ne bilesin konuÅŸmadan ,bakmadan bu tendeki yanan senden haberin nasıl olsun.Bakmayışım gözlerini ansızın çevirirsin de bir gün güneÅŸsiz kalan yeÅŸil gibi solarım bundandır bakmayışım Â…ah ellerin o minik ÅŸirin ve narin ellerin nerde olsa tanırım yaÅŸlandık sıra daha da güzelleÅŸen yarim neden tutmadın elimi deme bir an ayırmadım bilesin ellerimi ne var ki narin ve bu minicik ellerine bu nasırlı ellerle nasıl fanice deÄŸerdim ansızın nasıl da acıtırdım seni dokunma yanarsın diyor ÅŸair nasıl yanmayım kül olmuÅŸum zaten unutma fani bedende fanice dokunmadım meÅŸk aleminin en  tatlı anı gibisin nerde olursan ol, kiminle olursan ol gönlümdesin nasıl çıkarırım seni Â…hem çıkarmak ister miyim her anım her nefesim senken nasıl ayrı görürler bizi delimidir bunlar ayrı bedende olsak ne ki tek ruh tek nefes olduktan sonra Â…insana en uzak noktası sırtıysa daima nasıl senden uzağım diyebilirim ki sana Â…AÅŸkım