En güzelini toplamak için

Çiçeklerin, zamanımın ortasında ellerin

Kaya diplerinde yetiÅŸtirdiÄŸim

Tüm çiçeklerin adını ezberim

İyiden iyiye geçiş hallerim

Günden güne sana benziyor çiçeklerim

Kimin adını anarsan odur mabedin

Aklıma mukayet ol kaybetmek üzereyim

Öksüz kalsın istemem

Ortalıkta çiçeklerim

Sahibi olunmaz sevmenin

Sevmeden sevilmek ilk dersim

Zaten birbirini aramazsan

Alamazsın kokusunu çiçeklerin

Şiir gibi zarif şair gibi genç

İstersen mısra mısra okuma geç

Sonu başlangıcıdır sevmenin

Sevmenin sonu varsa eÄŸer...

Ne büyük laflar etmişler

Şairim diye ortalıkta gezmişler

Şiiri bulamadan göçüp gitmişler

Korkarım aynı kaderi paylaşmaktır sonum

Aramak mısrada sözde şiirde seni

Åžair arasada bulamaz kendinden baÅŸka yerde seni

Kim söylerse ki yalandır

Şiirin içinde yaşar ölümsüz sevgili

Velhasıl laf-ı güzaf ötesi...