Sende haklısın, ne diye geliyor bu insanlar üstüne çok biliyorlar sanki durmadan dedikleri hikaye de geziyorlar, gerçekleÅŸmeyen iÅŸlerin peÅŸinde yatıp kalkıyorlar sinsice. Kızma bize bilerek yapmadık desem ne fayda, diyeceksin belki de unuttuk söylemeyi desem affedersin bir ÅŸey olmaz der geçersin bugünde. yarin götürürlerse beni o zaman ne derim muamma veyahut bilmece, sende haklısın hata sende deÄŸil, yetiÅŸtirende o da mutlu ol istedi senelerce onu böyle yetiÅŸtirmediler boynum bükük sevgiye muhtacım dedi bilgisizce sana kıyamadı ahiret gitti farkında olamadı bu bir heceleme, söyleyince bocalanıp yolda durulmadı kurulan düşlerin sonu bulunmadı gidip gelmedi görüp ders alınmadı hayat bu deyip acısı, tatlısı yoÄŸrulamadı sen tatlı seversin acıyı elbet verirler diye düşünceden gerçek zenginlik heybeye koyulmadı Â… Sende haklısın sakal yaÅŸ ile olgunlaşır erken bırakırsan adın hacı olur görenler derviÅŸ deyip yolun tekke yolu olur sandın gerçekle hayali karıştırdın rüyandan vazgeçmek zor geldi. elliye kadar içilmezse elinden mey sevgilinin küsülmez hemen erkenden öylece, üslubun özenti olacak, sözlerin çalıntı beynin yorulmayacak kitaplar baÅŸladığı yerde hep duracak, senin adın aydın genç olacak görenler bilgili deyip, dilin dönüp kelama konuÅŸunca yanından hep adım, adım koÅŸacak sonrada yüzüne gülüp gerçekten doÄŸru dersin ama yaşın genç daha vaatleri ile senin kanını donduracak diyecek dinleyeceksin boÅŸ olanı sen dolu bileceksin Â…yaparsın önce kumlara uzan dönerken buzları tutarsın demek ona kolay sana rahat geldi o yüzden kimliÄŸinde kaldı o güzel ahenkin rengi , yaşıyordun nede olsa sende haklısın Â… bilirdin ne için çağırırlardı seni anlamını bilmesen de kulaÄŸa hoÅŸ gelirdi söylemi, söyle sen söyle bilirim ben günü gelince demekten günlerin geçtiÄŸini fark edemeden sardılar sarmalayıp öptüler koklayıp gömdüler saklayıp anladın her ÅŸey gerçek oldu bir anda ama yola koyulman geç zamanın kuÅŸ oldu kanatları altında kalan zümrüdü anka Â… amma kaldığın yerde kurtuluÅŸ yok yorulma. ışık yandı görüşler son oldu ne yaptım da bu hale ayan oldum diyip durma nede olsa sende yaşıyorsun haklısın sonunda Â…Hani hatırlıyorsun ya deden ne güzel anlatırdı o bitmek bilmeyen masallar sonunda seni iÅŸin içine katar büyük adam olacak benim adam der sana tebessümler saçar sen baygın gözlerle düşlere dalardın Â…Tabi sende haklısın dedenin zamanı miladi 1905 senin zaman çok farklı 21.yy aynı olur mu o zamanla bu zamanın hakkı , ne deÄŸiÅŸti baktın mı aynaya senden baÅŸka çocuktun o zaman oyunların adı baÅŸka büyüdün ÅŸimdi her ÅŸey bir baÅŸka ne deÄŸiÅŸti senden baÅŸka Â… beÄŸenmeme lüksün yoktu aç kalırdın giymem lafı lüğatında yoktu açıkta kalırdın hepsi artınca unuttun ya vereni üstünü giyinik karnını tok sanma Â… uyansan neler görecen neler amma uyanırsan elinden gidecek hayatını vereceÄŸin o küllerden yaptıgın kara gözlü ıslak tenli sana huri gelir görmediÄŸin için özü sözü altın sanar sukutu iÄŸne batanı fark etmezsin elinden tutunca o hergele , zaman var , hangi zaman ? yol var Â… Hangi yol ? sordular üstada önemli olan yol mu ? yürümek mi ? ne güzel cevap etti yolda , yürümekte önemli  , yolun yürüyene yürüyenin yola ihtiyacı vardı bunu özet etti anlamak istemedik hepsini yanı başımızda anlatan musaf vardı asılı bir süs gibi zarflar içinde saklı mektup gibi kaldı karşı duvarda  Â… çok iÅŸe yarardı açılsa yüzüne bakılsa neler vardı içinde hayata alınsa ama neler gidecekti  bu sahteliÄŸin yok oluÅŸu gerçekmiÅŸ gibi sanılmasa ,gerçekmiÅŸ gibi dedim kendi kurduÄŸumuz küçük çerçevelerin ardında bakarken gerçek gibi gelir uydurmacalar bilgisizlik iÅŸte bizi hayat boyu böyle oyalar bilene sorma dilin yanar üfleyim derken azgına sinek kaçar böyle dedi başıma ne geldi deme sen gönlünü ver bir bak anlatılanlar ne getirir saltanat mı verir sınırlı köşelerde kalana, saltanata mı götürür her ÅŸeyi sen verdin sen geri al deyip kendini hicrana atana Â…